Buscar

Misión

O programa do Museo Reina Sofía está baseado nunha redefinición da función do museo alternativa para os patróns históricos da institución. Concibido como un lugar xerador de espazos intersticiais de sociabilidade e discusión na esfera pública, propón modelos de resistencia nunha sociedade na que priman o consumo e a mercadoría e na que a produción fragmentouse facendo que tanto un mapa xeopolítico sen precedentes como novas clases sociais, relacións e subxectividades. A creación de narrativas alternas, de novas formas de intermediación e a formación de un espectador activo son as liñas de forza do Museo.

O museo resposta a dinámica centro-periferia e a visión unívoca da historia do arte. Esta pasou de escribirse como se estivese composto por grandes continentes a ser unha especie de arquipélago no que emerxen diversas relacións nunha cartografía cambiante. As outras modernidades, antes subalternas, alcanzaron aquí a súa dimensión máis complexa, e artistas antes considerados derivativos o secundarios cobran voz, desafiando, grazas a novos lazos de solidariedade entre os intelectuais e o resto de colectivos, as regras establecidas dende o mundo europeo occidental.

A colección do Museo basease na creación de narracións entrecruzadas que toman forma no arquivo. A autonomía estética queda diluída ao incluír no mesmo nivel documentos, obras, libros, revistas o fotografías, un xesto do que nacen narracións alternativas que devólvenos coñecemento, experiencia estética e a posibilidade de aprehender un momento histórico. Tratase da constitución dun arquivo de arquivos que da ao outro voz e capacidade para arquivar, repensar e narrar a súa propia historia. Fronte a acumulación capitalista, neste modelo, o que recibe as historias e sen dubida máis rico, máis o que as cede non é máis pobre. A escritura da historia parte dende abaixo e desvincula memoria e propiedade.

Dende o Museo proponse un concepto educativo que elimine xerarquías e mostre a facultade reactivadora da cultura dende a convicción da capacidade de cada un de nos para redescubrir e redefinir o coñecemento. A obra de arte constitúe un terreo común para o artista e o espectador que facilita a relación cos demais e con un entorno que non percibimos como axeo. Fainos ver a vez como suxeitos e obxectos da percepción dos demais, creando espazos de sociabilidade novos e liberadores. Ademais, o Museo constituíse como espazo de debate e investigación a través de seminarios e programas universitarios nacidos da interrelación, non mediada ou xerarquizada, entre a educación e o resto das actividades -exposicións, colección, programas públicos- deste Museo.

 

 

Share

Edificio Sabatini Museo Reina Sofía